هممون خودخواهیم . وقتی حوصله ی کسیو نداشته باشیم فاتحه میفرستیم به رابطه ی رفاقتی ، خواهر برادری یا حتی پدر و مادر و فرزندی و داد میزنیم سرطرف مقابلمون که : حوصله تو ندارم! دست از سرم بردار لعنتی ! حالا یا بش میگیم یا نشونش میدیم .

هممون خودخواهیم ، وقتی داریم کاری رو انجام میدیم که دوست داریم و ازش لذت می بریم نمیخوایم هیچ کسی مزاحممون بشه و باعث بشه اون کارو رها کنیم اما وقتی کاری با کسی داشته باشیم توقع داریم که دست از کار دوست داشتنی و لذت بخشش بکشه و به کار ما برسه!

هممون خودخواهیم که وقتی حالمون گرفتس قیافمون برج زهرمار میشه و اصلا اهمیتی نمی دیم به اینکه طرف مقابلمون دوس داره تو اون لحظه ما بخندیم و وقتی شادیم و پر انرژی ، توقع داریم که همه مث خودمون باشن و بهمون لبخند بزنن!

هممون خودخواهیم که وقتی اون چیزی که میخوایم نمیشه به خودمون حق میدیم که سر همه داد بکشیم ، غر بزنیم ، دعوا راه بندازیم و به باعث و بانیش لعنت بفرستیم اما وقتی خودمون کوتاهی میکنیم و تو انجام وظیفه مون بی دقتی و تنبلی و سستی نشون میدیم هیچ کس نباید بهمون ایراد بگیره و غر بزنه و توبیخمون کنه .

هممون خودخواهیم که هر وقت عشقمون کشید میذاریم میریم از همه کس و همه جا بیخبر ، و وقتی از کسی بیخبر میمونیم فوش عالم و آدم و میبندیم به نافش که چرا به ما اهمیتی نداده و به این فکر نکرده که شاید ما بهش احتیاج داشته باشیم !

همه ی ما خودخواهیم به هزار و شونصد تا دلیل دیگه که حوصله ی نوشتنشونو ندارم .

تنهایی م را با کسی قسمت نخواهم کرد !

یک بار قسمت کردم و چندین برابر شد

*حوصله ی گشتن دنبال یه عکس مرتبط رو ن دا رم !