یک عده ای هستند که انسان های خوبی هم هستند، افراد بزرگی هستند، اینها از همان ابتدا محکم و با اطمینان، در بوق و کرنا از یک نفر حمایت می کنند. بنده تعجب می کنم!

با وضعیت کنونی و با تجربیات تلخ گذشته دیگرچطور می شود یک نفر را صد در صدی ضمانت کرد؟

آن آقای وزیر یا وکیل یا خطیب یا هنرمند و شاعری که طرفدارانی هم دارد، اگر در اثر حمایت های او رأی یک نفر رفت بالا و رئیس جمهور مملکت شد و به ضرر ملت تمام شد یا مملکت از منفعت های مهمتری که می توانست کسب کند محروم شد، آن شخص در قبال تک تک رأی هایی که در آن دخیل بوده مسئول است.

اکنون که نه آنچنان خطری از جانب نامزدهای دیگر متوجه آینده ی کشور است و نه آنچنان مزیت و ویژگی خاصی در یک نفر هست که تمام آن دیگران به کلی از آن محروم باشند و باز تأکید میکنم با یادآوری تجربیات تلخ گذشته، دیگر واقعن جای این حمایت های افراطی نیست! الآن شاید سکوت بهتر است از فریاد!

بنده موافق این تندروی ها نیستم.

هشدار!

آقای بلاگفا! یک کاری نکن جمع کنیم بریم بازارت کساد شه . عایا محدود کردن دسترسی به وبلاگ ها و نظرات کار خوبی است؟ عایا پست گذاشتن و کامنت گذاشتن ما غیر قانونیه؟

واقعن ما داریم کجا میریم؟ این بود اون آرمان های ما؟ این بود حاصل خون امام و شهدا؟ چه وعض مملکته آخه!