کار کردن از اینجا برای ایران به جز حس کمی تا قسمتی بیشتر مفید بودن برای خودم چیز دیگری ندارد.

دوست دارم در کنارش یک کار پاره وقت حضوری داشته باشم. هم مجبور باشم بخاطرش از خانه بروم بیرون و با دیگران در ارتباط باشم. هم کاری باشد که از انجام دادنش لذت ببرم . هم تجربه کسب کنم و هم آن قدری پول دربیاورم که وقت های آزادم را با خیال راحت بروم یک گوشه ی دنج یک کافه بنشینم و بنویسم. از باقیمانده حقوقم هم آنقدر بماند که با پس اندازش لااقل سالی یک بار بتوانیم یک سفر درست و حسابی برویم. کدام قسمت از این رویای جذاب را بیشتر از همه دوست دارم؟ داشتن یک کار حضوری لذت بخش؟ سفرهای خاص و پرخاطره؟ دنجیدن گوشه ی کافه و نوشتن؟ چطور میتوانم یکی را انتخاب کنم؟ همه اش را در کنار هم دوست دارم و از هرکدام در کنار آن های دیگر خیلی بیشتر لذت خواهم برد تا به تنهایی!

یک قسمت مهم را فراموش کردم! دویدن! شاید هم بهتر باشد از پیاده روی شروع کنم!