تمام زندگیم تو گوشیمه

لیست کارها و خریدها

راه ارتباطی با خانواده

کتاب

خبر

قرآن

مفاتیح

حافظ

دوربین

گالری خاطرات

بازی

تقویم و ساعت و اوقات شرعی

ایمیل

و...

با همه اینها امروز یهو تصمیم گرفتم فردا بدون گوشی باشم!

تا حالا حتی اینستاگرامم رو هم حذف نکردم! هیچ وقت احساس نکردم استفاده م بیش از حد و نگران کننده شده.

همیشه فکر میکردم میتونم حد و اندازه ها رو نگه دارم و مدیریت کنم.

اما وسط اضطراب این روزها، متوجه شدم که وابستگیم به گوشی نگران کننده شده.

البته علت اصلیش همینه که همه زندگیم اون توعه! خودش باعث میشه ناخودآگاه هی برم سراغش. چون بدون اینکه مشخصا بدونم اون تو دنبال چی هستم فکر می کنم باید هرکاری میخوام بکنم گوشی دستم بگیرم؛ چون همه چیم اون توعه! این بیشتر بی قرار و مضطربم کرده.

حالا یهو تصمیم گرفتم امتحانی یه روز بی گوشی باشم. بعد از ظهر که این تصمیم رو گرفتم برای فردا، خیلی اوکی بودم و حتی کمی تا قسمتی هیجان زده

ولی حالا هرچی بیشتر به لحظات عملی شدن تصمیم نزدیک میشیم خیلی کار گنده و سختی به نظرم میاد و دائم شک میکنم که میشه؟ میتونم؟ اصلا لازمه؟ اگه کار واجب پیش اومد چی؟

همین از طرف دیگه بیشتر مصمم م میکنه که انجامش بدم! وقتی یه کار ساده مثل یه روز گوشی نداشتن یهو اینقدر سخت میشه یعنی خیلی ضعیف شدی و دیگه وقت راه اومدن با خودت نیست. باید هرطور شده به خودت کمک کنی که انجامش بدی. حالا اگه اینستا بود مثلا آدم یه چالش راه مینداخت که بقیه هم شرکت کنن و انگیزه بگیریم از هم. گرچه قطعا من با هفتصد هشتصدتا فالوور در حد چالش راه انداختن نیستم و عمرا هم کسی شرکت کنه. هماهنگ کردنش سخته و هرکی کارها و زندگی خودشو داره. شاید اینجوری حتی بدتر انگیزه مو از دست میدادم. همون بهتر! خودم کافی ام! خودم باید خودمو هل بدم.

از همین امشب قبل از خواب تصمیمم رو عملی میکنم.

تا پس فردا صبح گوشی رو پروازه. فقط سه بار میتونم ایتا و بله رو برای اینکه خانواده نگران نشن چک کنم و اگه رفتم بیرون در صورت نیاز برای تماس گرفتن استفاده کنم.

دوست دارم طاقچه رو هم به لیست استثناها اضافه کنم بلکه این کتاب طلسم شده ی نصفه مونده تموم بشه.

ببینم چه کار میکنم! :)

پ:ن: اگه همه چی خوب پیش بره و این برنامه رو ادامه بدم احتمالا از این به بعد بیشتر اینجا میام!