دیروز واسش نوشتم . جلوی اشکامو نمیتونستم بگیرم . همش پرید . مهم نیست . مهم اینه که اینقدر دلم از رفتنش میسوزه که هروقت بخوام میتونم واسش اشک بریزم و بنویسم .

باید تنهایی رو از یه نوع دیگه هم تجربه کنم .

دارم زار میزنم . همه فکر میکنن من بی احساس و بی تفاوتم . چرا ؟ چون لحظه ای که داشتن خطبه عقدش رو میخوندن همه داشتن گریه میکردن و هیچکس اشک منو ندیده . مسخرس !

دلم تنگ میشه واسش .

واسه مهربونیاش . واسه کوتاه اومدناش . واسه بیخیالیاش . واسه وقتایی که حرصمو درمیاورد . برا وقتایی که با تمام وجود دوست داشتم موهاشو بکشم . برا کمک کردناش . واسه بیخودی قهقهه زدناش . واسه وقتایی که بخاطر اینکه کسیو ناراحت نکنه تنهایی گریه میکرد . واسه دلسوزی هاش . واسه لبخندهای به قول خودم مصنوعیش . واسه خنگ بازی ها و پچولیاش . واسه همه چیش . واسه خواهرم ...

دلم تنگ میشه برا خاطراتی که فقط با هم مرورشون میکردیم و بهشون میخندیدم

دلم تنگ میشه واسه دردهایی که فقط خودمون دوتا میفهمیدیم و بخاطرشون اشک میریختیم

دلم تنگ میشه واسه شعرهایی که هیشکی مث ما از خوندنشون لذت نمیبرد

دلم تنگ میشه  واسه حرفایی که فقط به اون میتونستم بگم و  از حالا قراره تو دلم بمونن .

دلم تنگ میشه واسه وقتایی که حرفاش قانعم نمی کرد و از دستم خسته میشد و میگفت همیشه توجیه میکنم

هروقت بخوام میتونم واسش گریه کنم .

خدا کنه فاصله ی شهرهامون ، راه دلهامونو دور نکنه . خداکنه !

همیشه به هر بهونه کوچیکی واسم هدیه میگرفت . گاهی حتی بی بهونه . تازه داشتم ازش یاد میگرفتم . تازه میخواستم جبران کنم محبت هاشو ...

دارم بدجوری تنها میشم . تازه باید تنهایی های پدرو مادرم رو هم پر کنم .

من هیچ وقت نمیتونم جای خالیشو واسه مامان بابا پر کنم . هیچ وقت نمیتونم .

از اون روزی که ازدواج کرد سعی کردم با فکر کردن به همچین روزی خودمو اذیت نکنم . حالا این روزا دارم داغون میشم ...

این وابستگی نیست . دلبستگیه . نیازه .

واسش دعا میکنم . واسه خوشبختیش . واسه عاقبت بخیریش . واسه رسیدن به آرزوهای قشنگش .

واسش دعا کنید . برای تنها خواهرم ...

چه دل نوشت افتضاحی شد . هرکی ندونه فکر میکنه عزاس !

عروسیه بابا مثلا !

( راستی محض اطلاع بعضیها پستهای بعدی یه خواستگاری نوشت دنباله داره !)